Mayeli, vücudunun sınırlarını zorlayarak neler yapabileceğini fark ettiğini itiraf etti. Geride bıraktığı saatlere baktığında, fiziksel ve zihinsel dayanıklılığının ne kadar yüksek olduğunu görmek onu şaşırttı. Bu deneyimi şimdi farklı bir perspektifle değerlendiriyor.

Epidural ile Yaşanan Sorunlar, Baş Dönmesi ve Kusma

Mayeli'nin tanıklığında en çok dikkat çeken unsurlardan biri, anesteziyi nasıl tanımladığıdır. Sürecin bir bölümünde epiduralsiz kaldığını ve "epiduralsiz, ne acı" diyerek itmek zorunda kaldığını anlattı. Doğumun bir kısmını beklemediği bir yoğunlukla yaşadı.

Bu durumda, tıbbi ekip anestezisti tekrar çağırmaya karar verdi ve acısını hafifletmek için geri döndü. Uzman, belinden yeniden epidural uyguladı ve doğuma daha yönetilebilir bir ağrı seviyesinde devam edebilmesi amacıyla müdahalede bulundu.

Ancak, vücudunun tepkisi kolay olmadı. Mayeli, bu yeni iğneden sonra bacaklarını tamamen hissetmeyi bıraktığını ve baş dönmesi yaşadığını anlattı. Kontrol kaybı hissi ve yorgunluk birleşince büyük bir kaygı duydu ve devam edemeyeceği hissine kapıldı.

O anda tek istediği uyumaktı. Önceki ağrı, anestezi ve yorgunluğun birleşimi onu tamamen tükenmiş hissettirdi; kızı doğsun diye itmek zorunda olduğunu bilmesine rağmen daha fazla itemeyeceği izlenimini yaşadı.

Tüm bunlara kusmalar da eklendi. Mayeli, "itme sırasında kusuyordum" diyerek sağlık personelinin talimatlarına odaklanmasını daha da zorlaştırdığını belirtti. Bu durumun anestezinin yan etkisi olduğunu, nispeten sık görülen ama itme aşamasında oldukça rahatsız edici bir durum olduğunu söylediler.

Duygu, Öğrenme ve Alma'nın Gelişi

Tüm bu engellere rağmen, eski yarışmacının anlatımı, kızının doğumunun dönüştürücü bir deneyim olduğunu açıkça ortaya koyuyor. Mayeli, böyle bir anda vücudun neler katlanabileceği karşısında hayran kaldığını ve "kadınların vücudunun yaptığı şeyler inanılmaz" dedi. Bu, birçok annenin zor bir doğumdan sonra paylaştığı bir düşünce.

Alma'yı göğsünde tuttuğunda, bakış açısı tamamen değişti. Mayeli, diğer annelerden duyduğu tüm uyarıların gerçek olduğunu kabul etti: o an, acının arka planda kalmasını sağlıyor ve zihin sadece bebeğe odaklanıyor.

"Ne kadar mutluyum" diyerek, hamilelik döneminde kendisine tekrar tekrar söylendiği gibi, kızının yüzünü gördüğünde sürecin zorluğunun giderek silindiğini vurguladı. Tamamen unutmuyor ama bu, mutlu bir hikayenin parçası haline geliyor.

Bu yeni döneme bakarken, hem Mayeli hem de Álvaro heyecanlı ve aynı zamanda gerçekçi. Yenidoğan ile ilk günlerin uykusuz geceler, korkular ve birçok belirsizlik getirdiğinin farkındalar, ancak bu zorluğu istekle karşılamaya ve birbirlerine destek olmaya kararlılar.

Bu tanıklıklarıyla, çift, sosyal medyada sıkça yumuşatılan bir gerçeği vurguladı: tüm doğumlar hızlı ya da kolay değildir, ama bu durum onların güzelliğini veya anlamını azaltmaz. Alma'nın doğumu, ışıkları ve gölgeleriyle birlikte, aile hikayelerine her zaman eşlik edecek yoğun bir anı haline geldi.